Artık öyle birisi olmuşum ki acıdan zevk alıyorum. Yemek yemiyorum gün boyu. Sadece akşam yemeği. Ne kahvaltı var ne öğle yemeği. Ne de arada tıkındığım bir şeyler yok. Midem, karnım hep ağrıyor. İnce giyiniyorum, özellikle soğukken. Bir yerlere vuruyorum, elim acıyor. Bir şeyler batırıyorum yahut kanatıyorum bir yerimi. Hoşuma gidiyor acı. Çünkü duygusal acıya o kadar alışmış ki bünyem hissetmiyorum bile bazen fiziksel acıyı. "Hiçbir şey hissetmemektense acıyı yeğlerim."
0 yorum:
Yorum Gönder